De wereld op zijn kop

De wereld op zijn kop

In mijn gezin ben ik niet de enige die op deze wijze in de waanzin van dit moment staat en kritisch is ten opzichte van het gevoerde beleid. Vorige week heeft mijn dochter haar gedachten en bedenkingen aan het toetsenbord toevertrouwd en ik mag dat hier delen. Met jullie.



"Vandaag heb ik iets gedaan wat me veel pijn doet. Ik trek me tijdelijk terug als vrijwilliger bij een poppodium. Ik wil namelijk niet meer bijdragen aan het normaliseren van een QR code. Dat betekent voor mij dat ik me niet laat vaccineren, maar ook dat ik me niet laat testen om aan te tonen dat ik gezond ben.

Een jaar geleden was ik niet bang voor corona, niet voor mezelf, wel voor kwetsbare mensen om me heen. Maar ik ging er van uit dat de overheid wel een beetje wist hoe ze ons deze crisis uit konden leiden. We moesten het met zijn allen doen, ons houden aan de maatregelen en de verspreiding van het virus een halt toe roepen. Er was goed nieuws vanuit de farmaceutische industrie, een vaccin was ontwikkeld en werd getest. Het vaccin zou dé uitweg zijn.

Maar waar de ontwikkeling van een vaccin normaal gesproken jaren kost, was dit vaccin in recordtempo ontwikkeld. Nog steeds een experiment. Een tijd lang kon het me niet snel genoeg gaan, keek ik de jaartallen af tot die van mij. Tot er iets begon te knagen. Een experimenteel vaccin, voor een gezonde dertiger. Als de mensen in het ziekenhuis één of meer onderliggende aandoeningen hebben, en voor het grootste deel ouder zijn dan 60, waarom moet ik mij dan beschermen? Zodat ik de mensen weer bescherm die al gevaccineerd zijn en dus ook beschermd? Wie weet ben ik naïef, maar ik wil er graag vanuit gaan dat mijn immuunsysteem dit virus bij besmetting zelf op kan ruimen en dan heb ik een natuurlijke bescherming opgebouwd. Ten opzichte van het experimentele vaccin lijkt me dat toch waardevoller. Maar hé wie ben ik?
Ik besloot af te wachten, als dit vaccin gaat werken, en de lange termijneffecten steeds meer bekend worden zou ik het opnieuw overwegen. Tot die tijd heb ik respect voor de maatregelen.

Een vaccinatie is niet verplicht. Er is ‘geen’ drang of dwang. Lichamelijke integriteit is een grondrecht. Vrijheid van meningsuiting ook. Met een vaccinatiegraad van 70% zou het normale leven weer terug kunnen keren.
Langzaam aan viel het me op dat wanneer ik informatie zocht, er maar selectief kritische informatie beschikbaar was. Grote hoeveelheden bijwerkingen van het vaccin werden gladgestreken. Waar andere vaccins al na veel minder meldingen van bijwerkingen/overlijdens van de markt werden gehaald, wordt nu voet bij stuk gehouden. Een ontsteking aan een hartzakje kan meestal geen kwaad. Er zijn zo veel vrouwen met menstruatieproblemen, het is niet te achterhalen of het vaccin daar mee te maken heeft. Oh ja en het is normaal als je cyclus even ontregeld is na vaccinatie.

Is het je trouwens opgevallen hoeveel meer topsporters afgelopen zomer plotseling zijn overleden? En artsen hebben maar weinig tijd om bijwerkingen te melden want ze hebben het al zo druk. Wil je het zelf doen? Dan heb je een aardige lijst in te vullen van het Lareb, áls je daar al voor kiest. Zou dit niet verplicht gesteld moeten worden bij een experimenteel geneesmiddel?

Inmiddels vindt er op grote schaal censuur plaats, op social media, in het nieuws. Accounts worden beperkt, berichten afgeschermd of zelfs verwijderd. Er is geen transparantie. In schoolboeken wordt verteld hoe kinderen met mensen om moeten gaan die geen vaccinatie hebben.

‘Ik wacht deze herfst wel af wat er gebeurt’, zei ik. Een record aantal mensen zijn inmiddels gevaccineerd, 84,4%. Op openbare plekken waar veel mensen dicht op elkaar samen komen is iedereen geprikt, genezen of negatief getest. Vandaag werd een record aantal besmettingen gemeld. Het aantal ziekenhuisopnames stijgt gestaag. De vaccins werken nog steeds ‘goed’ (hoewel je met Janssen sowieso terug danst naar de prikstraat), maar een ‘booster’ staat op de stoep – om de werking ‘vast te blijven houden’. En ongevaccineerden moeten vooral niet twijfelen om het vaccin te nemen, want die werkt echt!

En terwijl de ziekenhuizen verder volstromen moet die toestroom gestopt worden, want de ziekenhuizen roepen code black. Ze kunnen het niet meer aan en zitten met opgebrand personeel. Maar in al die bijna 2 jaar, heeft de overheid nog geen plan gemaakt om de structurele capaciteit in ziekenhuizen te vergroten. Of het werken in de zorg aantrekkelijker te maken (1,5% loonsverhoging is toch maar een schrale troost). Terwijl er miljarden uitgegeven worden aan vaccinatie-campagnes, niet medische mondkapjes die niet goedgekeurd worden, QR systemen, handhaving en boosterprikken. Ohja want die mondkapjes… nevermind; ze helpen natuurlijk wel in het gedrag van mensen.

‘We dwingen niemand om zich te laten vaccineren, dat zullen we nooit doen’. Maar zonder groen vinkje mag je niet meer uit eten met je collega’s, niet meer naar de bioscoop met vriendinnen, niet meer met je familie naar glow. Zonder vaccinatie of genezing, kun je even een testje doen. Afhankelijk van waar je woont ben je daar soms wel tot een uur mee kwijt. Maar straks kan zelfs dat niet meer, want het 2G beleid gaat er voor zorgen dat bijna 1,5 miljoen mensen(!) geen deel meer kunnen nemen aan het normaal maatschappelijk leven. De psychisch sociale impact hiervan is enorm en kan nog veel meer losmaken dan de gevolgen van covid. Werd vandaag bv niet gedeeld dat een kwart van de studenten het leven niet meer zag zitten tijdens de lockdown afgelopen maart? Ga dan eens na wat uitsluiting op basis van een vrije-keuze-vaccin doet met mensen. Wijst de GGZ niet al jaren op de ellenlange wachtlijsten?

Er gebeuren bijzondere dingen. En oh ja, voor ik het vergeet, veruit de meeste besmettingen vinden volgens bron- en contactonderzoek thuis plaats – waarom moet de horeca dan weer lijden onder strengere maatregelen?

De landen om ons heen vertellen ons wat er ook hier gaat gebeuren. De boosters zullen verplicht worden om je groene vinkje te behouden, ongevaccineerden zullen steeds minder toegang krijgen (hoe krijgen we ze nou tóch overstag zonder ‘dwang’?) en de plannen voor het digitale (EU)paspoort liggen op tafel-handig om te koppelen, toch? Die kun je straks gebruiken voor het gebruik van facebook, instagram en je bank en wie weet wat nog meer. Oh en als we dan toch bezig zijn kan de CO2 voetprint daar vast ook bij. En je burgerlijke gehoorzaamheidsscore. Oeps hihi, wat zeg ik nou toch, dat gaat wel ver he. Vraag me wel af wat ze gaan doen om je privacy te waarborgen ...

Ik struggel, de laatste dagen, en schommel soms tussen vertrouwen dat het goed komt en lichte angst. Want het is de wereld op zijn kop. Ik verbind met mede-ongevaccineerden, omdat we in hetzelfde ‘schuitje’ zitten. Hoewel wij het niet zien als een ‘schuitje’, het zijn namelijk bijzonder positieve ontmoetingen.

Zonder gekheid, iedereen moet zélf weten of je een vaccin wil of niet. Ieder heeft zo zijn eigen gegronde redenen om het wel of niet te doen. Maar besef je goed welke impact het maakt als je mee doet aan het vervolg, de QR codes, het 3G of straks 2G beleid. Hoe lang zal het duren voor het bekend wordt dat het uitsluiten van de ongevaccineerden weinig impact heeft op de verspreiding en de ziekenhuisopnames? Wanneer zal duidelijk worden dat de QR code geen einddatum kent? Vinden we het dan normaal en wenselijk dat we altijd gescand moeten worden voor we ergens naar binnen gaan of aan deelnemen?

Iedereen wil dat het normale leven weer door kan gaan en niemand wil dat er onnodig mensen sterven. Maar, zomaar een gek idee hoor, stel nou dat covid slechts het middel is en het groene vinkje het doel? En áls dit dan zo is, wat vind jij daar dan van?"