Regen, lage wolken en nul zicht: geen dag om hoog de bergen in te gaan.

Dus koos ik voor een eenvoudige wandeling door en rondom Silz (Tirol). Het bleek het een verrassend mooie tocht vol kleine ontdekkingen: een waterval, rustige bosranden, Bildstöcke, bijenkorven, flora & fauna en een mysterieuze ruïne op een heuveltop.

Een wandeling die bewijst dat grijze dagen stiekem toch goud waard zijn.

Het weer werkt niet altijd mee. Understatement.

Op 'mijn' berg in Haiming begon de dag grijs, met laaghangende wolken en aanhoudende regen. Toch trok ik mijn jas aan voor een rondwandeling. Geen uitzichten dit keer, maar details: frisgroen gras, bloemen vol regendruppels en kleine stukjes flora & fauna die juist oplichten op een druilerige dag.

Dit blog is een fotoverslag van een natte wandeling in Tirol, vastgelegd met mijn telefoon, tussen de buien door. 

Een dagje rustig aan in het Ötztal?
Wie hou ik hier voor de gek ;)

Met strakblauwe lucht boven de toppen van een bergpas die pas drie dagen open was, werd het doel al snel de Timmelsjoch, de hoogste grensovergang van Oostenrijk.

Deze iconische route tussen Tirol en Zuid-Tirol zat al jaren ergens in mijn hoofd, samen met een vage jeugdherinnering aan een vakantie in Längenfeld. Meer dan zestig haarspeldbochten, tol vanaf Hochgurgl en uitzichten tot ver in Italië maakten het een rit die je gewoon móét rijden.

De Hahntennjoch in de Lechtaler Alpen is een van de meest indrukwekkende bergpassen in Tirol. Deze 1.894 meter hoge pas verbindt Imst in het Inntal met Elmen in het Lechtal en biedt een spectaculaire route van 29 kilometer vol haarspeldbochten, steile hellingen en adembenemende uitzichten. De tunnelvrije weg maakt het een ideale bestemming voor liefhebbers van bergen, bochten en natuurfotografie. Ik neem je mee langs de Hahntennjoch, deel te veel foto's en vertel over het landschap, de geschiedenis en de unieke sfeer van deze Tiroler route. Deze pas heb ik van west (Elmen) naar oost (Imst) gereden.